วันหมดอายุ
เรือกระดาษลำหนึ่ง
ค่อย ๆลอยมา
น้ำซึมเข้ามา ค่อย ๆจมหาย
สิ่งสวยงามทั้งหลายในโลกนี้
ต่างก็มีวันหมดอายุ
จิมมี่บอกว่า สิ่งสวยงามในโลกนี้ ต่างก็มีวันหมดอายุ แต่ทำไมใครหลายคน หรือใครบางคน(สำหรับเรา) ถึงเชื่อว่าสิ่งสวยงามจะอยู่ยั้งยืนยง แปลกใจเล็กน้อย และบางครั้งก็แปลกใจมาก ๆ ทำไมใครบางคนชอบให้คนมาแห่แหนเชิดชู หรือเพราะเชื่อว่านั่นเป็นการสำแดงว่าสิ่งสวยงามยังคงดำรงอยู่ และจะสามารถดำรงอยู่ตลอดไป ในขณะเดียวกันก็มีใครหลายคนอยากจะแห่แหนเชิดชู เคยบอกคนใกล้ตัวบางคนว่า เบื่อขบวนเถิดเทิงเต็มแก่ และจะไม่พยายามเอาตัวไปอยู่ในขบวนเถิดเทิงนั้นเด็ดขาด น่าแปลกใจทั้งคนชอบให้แห่ และคนที่ชอบแห่ หรือนี่คือ symbiosis ถ้าไม่มีคนชอบให้แห่แหนก็คงจะไม่มีคนชอบแห่แหน และจริงหรือไม่ที่ทั้งคนชอบให้แห่และคนชอบแห่แหนต่างก็มีภาพเฉพาะตัวที่จริง ๆแล้วไม่สามารถซ้อนทับเป็นภาพเดียวกันได้ แต่กลับมีมายาภาพบางอย่างที่ซ้อนทับกันได้พอดี แนบทับกันได้สนิท
แท้ที่จริงแล้วสิ่งสวยงามคืออะไร
จริงหรือไม่ที่สิ่งสวยงามมีวันหมดอายุ ถ้าสิ่งสวยงามมีวันหมดอายุ ใยสิ่งสวยงามเช่นเรือกระดาษจึงต้องยึดติดกับการล่องลอยไปของตนเอง เรือกระดาษยามชุ่มน้ำก็เหมือน กระบี่ ผีเสื้อ และดาวตกของโกวเล้ง ที่พริบตาเดียวทีจะดับแสงหรือความสวยงามลง จะยังคงคุณค่าหรือความสวยงามเอาไว้จนวินาทีสุดท้าย วินาทีที่ดาวตก ผีเสื้อจากลา และคมกระบี่วูบหายไปจึงเป็นวินาทีที่สวยที่สุด ก็คงเช่นเดียวกับวินาทีที่เรือกระดาษที่ชุ่มน้ำจมลง
คงจะจริงที่สิ่งสวยงามมีวันหมดอายุ และอาจเป็นเพราะมีอายุอันสั้นจึงนับเป็นสิ่งสวยงาม ถ้าไม่มีวันหมดอายุก็ไม่อาจนับได้ว่าเป็นสิ่งสวยงาม
โกวเล้งถึงย้ำนักย้ำหนาว่า “สวยงามเป็นเพียงความรู้สึกชั่ววูบ” แต่สิ่งที่เป็นนิรันดร์ก็คือ “ความจริง” แต่กลับก็ไม่แยแส “ความเป็นนิรันดร์” และขอเลือก “ความสวยงาม” แค่พริบตานึงเท่านั้น
“…สวยงามเป็นเพียงความรู้สึกชั่ววูบเท่านั้น
มีแต่ความจริงจึงเป็นนิรันดร์
…แต่ก็มีคนว่าเราเพียงสามารถกุมช่วงเวลา
ที่สวยงามเพียงชั่ววูบไว้ได้ก็พอแก่ใจแล้ว
ความจริงที่เป็นนิจนิรันดร์ ทิ้งให้ เป็นนิจนิรันดร์ต่อไป
เราไม่แยแสสนใจเลย…”
สิ่งสวยงามทั้งหลายในโลกนี้ ต่างก็มีวันหมดอายุ
